Mei
Homepage. Dagboek. In de Media. Doel. Voedsel. Energie. Water. Dieren. Kruiden. Bloemen. Schoon Rijden. Onderhoud. Sport Spel. Zelf ervaren. Foto,s. Contact.

The Green Lagoon

Zelfvoorzienend wonen met behoud van comfort, “leven zoals het ooit bedoeld is”.  


Dagboek mei

In den Gulle Groentetuin

Onze allereerste oogst begint langzaam vorm te krijgen.

Geweldig om elke dag voor het ontbijt de groentetuin in te lopen om verse salade en aardbeien te mogen plukken. De plaatjes zeggen 1000 keer meer dan woorden.


Elke dag een verse krop sla



We zijn in Frankrijk dus knoflook hoort er bij.




De Blauwschokkers groeien als een kanon.





En zo zien Blauwschokkerbloemen er uit






Hoogste tijd dat we de zelfgezaaide andijvie gaan uitplanten.







Als de sellerieplantjes nog twee week langer groeien zal duidelijk zijn dat we genoeg sellerie hebben voor de hele buurt.







Inmiddels zijn we al begonnen met het uitdelen van de overvloedige rodekoolplantjes








Vorige week de basilicum gezaaid en nu al de eerste vier blaadjes boven de grond  









 De rabarber heeft wat moeite gehad met aanslaan maar gaat nu toch ook nieuw blad vormen

 En dan te weten dat dit pas het begin is. 


Parkeerplaats klaar

Het heeft even geduurd maar nu zijn ze hij toch echt klaar, de gecamoufleerde parkeerplaats en de groentetuin.






We zijn er veel langer mee bezig geweest dan verwacht maar het resultaat mag er dan ook zijn. De rest van de houtvoorraad voor de komende winter stapelen we de komende weken geleidelijk langs de wanden zodat we er met nat weer met droge voeten bijkunnen.

 

De komende weken zullen nu deels in het teken gaan staan van groot onderhoud aan ons meer en de waterbron.

Dat gaat op het weblog zeker mooie plaatjes opleveren.

Vandaag gaan we ons eerst belonen met een dagje uit met vrienden.


Grind en Silex
De afgelopen weken deden we verslag van het uitgraven van onze nieuwe parkeerplaatsen.

 

Na het afgraven van de teeltaarde groeven we daarbij verder in een bodem van geel zand gemengd met silex.


Silex is een keiharde kleurige steen waarvan hier in de regio ondermuren gemetseld worden. In vroeger tijden werd dit gebruik om pijlpinten, messen en vuurstenen van te maken.

 

Met het oog op toekomstig gebruik hebben we de talloze stukken silex, waaronder hele grote stukken, appart gehouden.

 

De afgelopen weken leek de zanderige bodem van de parkeerplaats een ideaal stevig. Na de ongelofelijke stortbui van afgelopen week weten we beter.

Het zand was hierna zo zacht dat we de Peugeot er met de Landrover uitgetrokken worden. Dat gaf een flinke bende.

 

Met de nog voorradige gronddoek en gele grindsteentjes zijn we nu de parkeerplaats aan het stabiliseren.


Morgen stapelen we er onze houtvoorraad voor komende winter nog tegen de wanden.

Foto,s hiervan volgen morgen. Weer een project met succes afgerond dan.


Déchèterie
Doordat wij een mooie 3500 kg trailer hebben worden we regelmatig door buren gevraagd of we willen helpen om wat grofvuil naar het afvalscheidingsstation te rijden.

 



Gezien ons natuurlijke locale ruilsysteem waarin we hier leven doen we dat natuurlijk met groot plezier.   

 

Een tijdlang was Nederland in Europe wat betreft afvalverwerking een van de braafste jongetjes van de klas.

In Frankrijk namen ze het daarentegen lange tijd nog niet zo nauw met de Europese afvalscheidingsregels.  De laatste jaren hebben we dat zien veranderen.


Afvalinzamelingpunten welke in het verleden niet meer waren dan een afvalberg en een verdwaalde verroeste container zijn de afgelopen vijf jaar omgetoverd in supermoderne vuil sorteercentra. Hier heel chique "déchèterie" genaamd.



Omdat alle containers verzonken zijn in het terrein is alles makkelijk te lossen.

 

De scheiding van afval gaat hier heel ver, hout, steen, plastic, olie, snoeihout, koelkasten, radiatoren, elektronica, asbest, ijzer, “van alles wat”, voor alles is een aparte afdeling.

Wanneer nodig is er altijd een aardige mijnheer die een handje toesteekt.

 

Doordat inleveren van afval helemaal gratis is is de hoeveelheid zwerfafval en illegale afvalstort in de natuur inmiddels gereduceerd tot bijna nul.

 

Beetje bij beetje is Frankrijk, op het gebied van ecologie, Nederland aan het inhalen.

Hulde, Hulde.


Staking
Gisteren lag het halve land plat vanwege grootschalige stakingen. Het draaide allemaal om de verhoging van de pensioen gerechtigde leeftijd. Deze is in Frankrijk nu 60 jaar en moet omhoog. Veel bussen en treinen reden niet, postkantoren waren gesloten en ook publieke scholen bleven dicht.

Wetenswaardig is dat Frankrijk twee schooltypen kent, publieke scholen en de privé scholen.

Het verschil; op publieke scholen worden leraren aangenomen omdat ze "aan de beurt zijn" (het gelijkheidbeginsel), deze scholen zijn gratis maar de leraren daar staken om de haverklap.

Op privé scholen worden leraren geselecteerd op bewezen geschiktheid (dmv een concours), deze scholen vragen een bijdrage van ca. 500 a 1000 Euro per jaar maar de leraren daar staken nooit.

Dit moet je dus maar net even weten op het moment dat je de schoolkeuze voor je kinderen maakt.

Overigens wijst Frans onderzoek uit dat er gemiddeld genomen geen verschil is in studieresultaat tussen de twee varianten. Als de uitslag van het onderzoek anders zou zijn geweest zou dit ongetwijfeld wederom een goede reden zijn om in staking te gaan.

Overigens is er in Frankrijk een wezenlijk standsverschil tussen werkgevers en werknemers. Dit uit zich op manieren en momenten welke voor de gemiddelde Nederlander ondenkbaar zouden zijn, in onze ogen soms bijna feodaal.

Vanuit die optiek gezien is het niet zo vreemd dat stakingen hier gezien worden als de enige wezenlijke manier om zaken bij te sturen.


zon komt......
Een roerige dag, 26 graden, af en toe een zonnetje, dan weer bewolkt en voor het onweer stevige stormvlagen. 

                                                           


                                                  26 gr. C

Ook daar pas maar één plaatje bij.................




Prachtig om te zien dat alle dieren ruim voor het losbreken van het onweer gaan schuilen op een veilige plek.

De kippen wandelde plotseling het huis binnen en Lammie en Nina rammelde aan de voordeur ten teken dat ze graag in de stal wilden.

Overigens staat bovenstaande foto ook symbool voor het verdere verloop van de dag. 


Even niets
26 graden, blue sky, windstil, tijd voor.............................. even niets.

                                                           


Afgewisseld met het herlezen van ons favoriete boek De Alchemist van Paulo Coelho.


                                                           


Verplichte kost voor bezoekers van The Green Lagoon.

80 jarige maagd
Het gebeurd ons steeds vaker dat we voor feestelijkheden bij echte Normandiers worden uitgenodigd. Aangezien we niet echt uitbundige feestbeesten zijn weten we ons meestal op uiterst diplomatieke wijze aan dit soort gelegenheden te onttrekken.

 

Inmiddels is hen wel duidelijk dat ze ons een veel groter plezier doen met een maaltijd “met elkaar”.

 

Beren gezellig is dat, op dat soort moment wordt pas echt duidelijk dat veel Fransen heel veel verstand hebben van lekker eten en drinken. Ongelofelijk wat er dan een parate kennis er dan over kazen, wijnen, groentes, etc. in huis is.



                                                           


Zoals ook gisterenavond.  

 

Ineens dook er uit het niets een prachtige antieke met lak gesloten fles calvados  op.

80 jaar geleden gedestilleerd door de vader van grootvader, ongelofelijk wat een smaak, woorden schieten te kort.

 

Over dit soort zaken kunnen de Fransen urenlang gepassioneerd vertellen. Als ze doorhebben dat je oprecht in hun passie meegaat gaan er af en toe kelders open die voor anderen strikt gesloten blijven.

 

Langzaam ga je je dan toch realiseren dat het in Nederland op het gebied van de inwendige mens vaak toch wat  tobben is.


Gevleugelde zanger
Toen we vanochtend voor een Pinksterochtend wandeling het 2
e hek wilde openen werden we tegengehouden door een jonge zanglijster.                                            


Zelfs toen we haar dichtbij naderde bleef ze heel rustig zitten.


                    


Terwijl we met elkaar haar schoonheid stonden te bewonderen begon ze ons toe te zingen, echt geweldig mooi.

      


Daarna gaf ze ons vrijbaan en vloog ze naar het rietendak van onze toegangspoort, zodat we onder haar door lopend aan onze wandeling konden beginnen.

 

Een mooier begin van eerste Pinksterdag is niet denkbaar.

 

Weer terug op The Green Lagoon hebben we het bed van de aardbeien voorzien van en lekkere laag stro.

 

                                           


Hiermee voorkomen we dat door hete grond de aardbeien verbranden, vandaag kunnen we er alweer 12 plukken.

  

Klapband
Meer kolen, meer kapucijners, meer selderie, enz, betekend automatisch ook grotere moestuinbakken.


 

                                           


De voorlopig laatste vergroting hebben we afgelopen week achter de rug. Omdat de bakken natuurlijk gevuld moeten worden met onze favoriete teelaarde besloten we nog een keer af te reizen naar onze “zandfabriek”.

 

Dat hebben we geweten. We waren nog geen kilometer onderweg met de net daarvoor opgeladen 3000 kilo potaarde in onze trailer of we ontwaarde een vreemde rookpluim in onze spiegels.



 

                                           


De oorzaak was al snel duidelijk, een van de zes banden van de trailer had het onder het gewicht van de vracht begeven. Gelukkig hadden we een goede krik en kruissleutel aan boord waardoor we de het wiel konden demonteren. 

 

Op een slakkengangetje hebben we de trailer vervolgens op de overige vijf wielen thuis weten te krijgen, gelukkig hielden die het wel.




 

                                           


De boodschap is duidelijk, genoeg aarde opgehaald nu.


De mus en het huisje
Afgelopen winter hebben we hier met elkaar tal van vogelhuisjes gefabriceerd. De  bouwtekeningen hiervan vindt u onder het tabblad "dieren" elders op deze website.

 

Het is wetenswaardig dat elke vogel soort zijn eigen grote van de kastopening behoefd.





 

                                           


Ook mogen de nestkasten niet te dicht bij elkaar hangen. Door de diameter van de nestkastopening te variëren kan men in theorie dus de vogeldiversiteit in de tuin regelen.

 

“In Theorie” inderdaad.





 

                                           


Door de veelheid aan heggen op The Green Lagoon is de heggen- en de huismus hier ruim vertegenwoordigd. Dat de gaten in de nestkasten voor mussen te klein zijn is hen geen enkel probleem. Ze bouwen gewoon hun nest op het schuine dakje van het vogelhuisje.

 

Elke andere vogel die het waagt in de buurt van het vogelhuisje te komen wordt hardhandig weggejaagd. Goudvinken, mezen, roodborstjes krijgen op die manier helaas geen kans.

 

Moeten we volgend jaar dus iets op zien te vinden.


De mazen van het net
Hoewel we de sla konden horen groeien gebeurde er iets heel vreemds.

De kroppen werden maar niet groter.

Met het plaatsen van de omheining en het spannen van het gaas waren we inmiddels verlost van groentenliefhebbers als konijnen, Lammie en Nina.





 

                                           


Na een paar dagen werd het ons duidelijk dat onze mussenvrienden de schuldigen waren. Er huizen zeker 30 mussenfamilies op The Green Lagoon, voedsel genoeg voor ze aangezien ze zonder enige schroom ook het kippenhok in- en uitvliegen om zich daar te goed te doen aan het mais en het graan.

 

Ze staan zij werkelijk aan zij met de kippen, geen haan die er naar kraait. Uiteindelijk kwamen we er achter dat ook sla tot hun favoriete gerechten behoord. 





 

                                           


Heel slim eten ze elke dag een stukje van het blad op, zo blijft de sla groeien en heeft niemand door dat ze ongenodigd aanschuiven. Vandaag hebben we aan dat feest een einde gemaakt door over de sla en de aardbeien gaas te spannen. 

 

Hierbij hebben we er wel opgelet dat de mazen van de netten groot genoeg zijn om bijen door te laten. Zouden de mazen te klein zijn zouden de bijen niet bij de aardbeienplanten kunnen komen met gevolg dat het stuifmeel de weg naar de stampers niet zou vinden.

 

In dat geval zouden we verstoken blijven van verse aardbeien. Natuurlijk een ondenkbare zaak is.  


Bonenstaken
Vandaag hebben we een bonenrek in elkaar geschroefd en er de bonenplanten en sugarsnaps tegenaan gepoot.  


Hoewel onze Normandiese buurman zegt dat het nog een dag of vier te vroeg is konden we ons niet langer beheersen. Zodoende gingen vandaag ook de tomatenplanten in de volle grond.






 

                                           


Voor de tomatenplant geleiders hebben we gekozen voor spiraal gebogen metalen staanders, weer eens iets anders. Nu wachten op de eerste vruchten.   







 

                                           


Over vruchten gesproken, de eerste aardbeien beginnen al rood te worden.

Binnenkort meer hierover.  


Joris Driepinter.
 

Kent u hem nog, die kleine rakker met dat ronde streepjespetje……….Joris Driepinter.








 

                                           


De grote promotor van melk in de jaren 60 en 70, op Google zijn daar nog prachtige plaatjes van te vinden. Wie is er niet groot mee geworden? Na het zien van de films “Meat, The Truth” en “Sea, The Truth” staat  “menu keuze” hier hoog op de agenda.


In de praktijk betekend dit dat vlees en vis hier op The Green Lagoon steeds minder gegeten wordt. Melk en vooral ook karnemelk daarentegen blijft in onze koelkast sterk vertegenwoordigd. Het grote nadeel van melk drinken in Frankrijk is de plastic flessen waarin deze verpakt zit. Dit leverde ons elke week een volle vuilnisbak met niet composteerbaar afval op.   

 

Een koe in de boomgaard zetten en deze tweemaal daags zelf melken is natuurlijk een alternatief, daar zijn we echter nog niet aan toe. Dankzij Madeleine hebben we een hele mooie tussenoplossing. Ze attendeerde ons in een van de bekende Franse mega supermarkten op melk welke verpakt zit in een kartonnenpak.









 

                                           


Presies zo,n pak waarin vroeger, na de geleidelijke afschaffing van de glazen melkfles, in Nederland de melk verpakt zat. Zelfs zonder een plastic schenktuit, gewoon met de schaar het karton openknippen, super. Uitstekende smaak van Franse bodem, blijkt het ook nog eens de goedkoopste van het hele assortiment. De koe kan dus nog even wachten.  


Rabarbertaart
Onze eigen jonge rabarberplanten zijn nog niet groot genoeg. We waren dan ook maar wat blij met de prachtige rabarberstronken welke we cadeau kregen van onze grote vriend Dirk.

 

Rabarbercompote, Rabarberkoekjes, Rabarbersoep, Rabarbersap, ongelofelijk wat voor een lekkers je allemaal van rabarber kan maken. Na familieberaad hebben wij gekozen voor een heuse Rabarbertaart. Enthousiast gingen we aan de slag en……………………. het resultaat mag er zijn Mooi en heerlijk tegelijk. Onderstaand het recept welke wij gebruikt hebben:

 

RABBERBERTAART voor 6 tot 8 personen.

Frisse taart, ook lekker gevonden door mensen die niet van rabarber houden.

(Voor een springvorm van 24 cm)

 

Vulling:

750 gr. rabarber wassen en kleinsnijden.

2 zakjes vanillesuiker, 3 eetlepels custardpoeder en 30 gr. suiker afwegen.

Alle bovengenoemde ingrediënten door elkaar mengen.

 

Deeg:

150 gr. suiker, 2 eetlepels citroensap, 150 zachte boter, 3 eieren en 150 gr. zelfrijzend bakmeel afwegen.

Ingrediënten een voor een door de eieren kloppen met als laatste het zelfrijzend bakmeel.

 

Springvorm invetten met boter.

 

Deeg in de ingevette springvorm scheppen en de randen een beetje omhoog werken.

Rabarbervulling op het deegscheppen.

 

Over voorverwarmen tot 150 Gr. C.

1 tot 1,5 uur bakken.

 

Eet smakelijk en denk aan onsJ


Vossen alarm
Het viel ons al een tijdje op dat de kippen zo gezellig dicht bij het huis bleven. Toen we afgelopen week vreemde  uitwerpselen rond het kippenhok zagen liggen ging ons een lichtje branden.

 

De dagen daarna zagen we ze, het vossenpaar.......


Een serieus gevaar voor onze kippenfamilie. Omdat we geen dieren doodmaken is afschieten geen alternatief voor ons.

 

Daarom hebben we er voor gekozen om het kippenhok weer naar boven te verplaatsen, direct naast de boven-groententuin, direct in het zicht van de keuken.


Zip, onze border-collie, verliest daarnaast gedurende de dag kippen geen seconde uit het oog. Zodra de kippen op stok zitten gaat het hok op slot. Hopelijk is dit alles voldoende om onze vrienden te beschermen tegen de moordzucht van de vossenfamilie.


Kolen overvloed
Nu er per vergissing honderden kolenplantjes opgroeien op The Green Lagoon vinden we het eigenlijk ook onze plicht om er voor te zorgen dat ze allemaal de gelegenheid krijgen tot volle wasdom te komen.



Zonder dralen hebben we de boven-groententuin met 40 vierkante meter uitgebreid. Daarom vanochtend ook weer een bezoekgebracht aan de pootaardefabriek voor weer drie kub van de beste teeltaarde.

 

Ondertussen kwam het buurmeisje nog met Madeleine en de dieren spelen, de jongens ontfermde zich ondertussen over het gras en het zwembad.

 


Achter Nina ontwaard u het kippenhok. Trouwe lezers valt het onmiddellijk op dat het kippenhok een paar honderd meter verplaatst is, niet zonder reden, maar daarover morgen meer.

 


 


De tomatenplantjes hebben we vandaag buiten gepoot en de na het zaaien steeds maar groter groeiende slaplantjes uit elkaar gezet.  


Jaar van de rodekool
De zomerstop van onze blog heeft de afgelopen week tot een stroom van email reacties geleid. Om deze rede pakken we de draad weer op. Als we af en toe een dagje overslaan hopen we dat u het ons wil vergeven.

 

Allors, het beloofd het jaar van de rodekool te worden, de eerste rodekool komt namelijk boven de grond. Niet 5 plantjes, niet 10, neen ............. meer dan honderd.

 


 


Wat blijkt, Madeleine die drie weken geleden het zaaien ter hand genomen had, heeft rijkelijk het hele zakje zaad in de kweekbak leeg gestrooid, de schat. De zaadvoorraad rodekool voor drie jaar. Nu dus maar hopen dat iedereen in ons dorp van Rodekool houdt.


Gezonde drukte
Alles groeit en bloeit volop op The Green Lagoon.

Op onze manier hebben we er onze handen lekker vol aan. Als we s,avonds moe en voldaan binnenkomen willen we graag met elkaar onderuitzakken en heerlijk genieten van het moment.

Op dat soort momenten hebben we eigenlijk geen zin om nog achter de computer te kruipen.

Daarom werken we de komende weken even niet aan het blog. Over een paar weken pakken we de draad graag weer op.

Het leven is keuzen maken.


Zondag middag
De mens werd niet geschapen alleen maar om wijsheid te zoeken.

 

Ook om het land te ploegen,

de regen af te wachten,

tarwe te zaaien,

te maaien,

brood te bakken,

en.......... van alle moois te genieten.

  

Vandaag is het zondag en regenachtig. Een mooi moment dus voor een film van Louis de Funes.


 


 


L'Aile ou la Cuisse 

 

Franse zelfspot op het Michelin Sterren Circus. Een weinig biologische edoch puur zondagmiddag genot voor het hele gezin.



 


 


Klik hier voor de overzichtspagina van het dagboek.