Juli
Homepage. Dagboek. In de Media. Doel. Voedsel. Energie. Water. Dieren. Kruiden. Bloemen. Schoon Rijden. Onderhoud. Sport Spel. Zelf ervaren. Foto,s. Contact.

The Green Lagoon

Zelfvoorzienend wonen met behoud van comfort, “leven zoals het ooit bedoeld is”.  


Klutsende knieën
Al ruim een jaar malen we zelf onze koffiebonen. Neen, niet met een elektrische koffiemolen, we gaan voor de volle smaak.

 

Een elektrische koffiemolen veroorzaakt namelijk wrijvingswarmte waardoor een deel van het kostbare aroma verloren gaat.  Neen wij gebruiken nu een ouderwetse tussen de knieën handkoffiemolen uit 1875.

 

Omdat ook wij node met onze tijd moeten meegaan hebben we vandaag op Marktplaats een heuse wandkoffiemolen aangeschaft. 27,50 Euro voor een echte Zassenhauser uit de jaren 30/40, een pracht exemplaar.

 

Er kan een pond koffiebonen in het voorraad reservoir en door even aan de slinger te draaien vult het glazen bakje zich met de gewenste hoeveelheid vers gemalen koffie.


Dagboek juli

Samen met de waterketel uit het verhaal van gisteren verzekeren we ons zo van een dagelijks bakje geurige troost. Onze vriendin Loes woont in de zelfde plaats als de verkoopster van de molen en heeft het kleinnood inmiddels voor ons opgehaald, wij zijn haar hiervoor dank verschuldigd.

 

Deze koffiemolen wordt aan de wand bevestigd. Aangezien wij niet de knieen en dijen van Xenia Onatopp hebben, (Famke Janssen), de vrouw die kon doden met haar dijen in de Bondfilm GoldenEye uit 1995, kunnen onze knieën  opgelucht ademhalen. Het "tussen de benenkoffiebonnenmaalmodel" gaat met pensioen.

 

 

Nu gaan we nog op zoek naar een mooie koperen tafel olielamp. Tot slot is onze Stiruam vanavond weer per TGV terugekeerd van zijn tweeweken durend verblijf in het Padvinderskamp in Limouge. Hij zit barstensvol mooie verhalen, pijlen dwars door benen, verkering met de burgemeestersdochter is weer aan, etc. etc. We nemen er lekker de tijd voor, heerlijk, waren we zelf nog maar zo jong. 


Slowwww cooooooocking
Vandaag hebben we een volgende stap gezet op het pad van zelfvoorzienend leven. Op Marktplaats hebben we twee petroleum kookstellen gekocht. 

 

Echte originele van een hele aardige mevrouw in Drachten. Haar grootouders hadden er nog op gekookt, geweldig. 

 



Een vier- en een driepits met daarbij de bijbehorende waterkan, we zijn er als een kind zo blij mee. 

 

De kookstelletjes mogen nog twee weken genieten van hun al vijftig jaar durende retraite, daarna is het gedaan met hun rust en zullen ze elke dag weer aan de slag mogen om te sudderen en te koken.


 



Slow cooking noemen ze dat tegenwoordig, als iedereen eens zou weten hoe lekker dat is, zeker in combinatie met een eigen groentetuin. Wij kijken er heel erg naar uit om er mee aan de slag gegaan. De olie gaan we vanaf volgend jaar maken van koolzaad.

 

We hebben nog iets gekocht op Marktplaats waar met name onze knieën heel blij mee zijn, daarover één der komende dagen meer.


Kerktoren in het midden houden

Afgelopen week berichten we over ons nieuwe huisnummer en het ingenieuze systeem waarmee dat tot stand gekomen was.

 

Rest natuurlijk nog de uitleg op welke manier bepaald word vanaf welke kant van de straat de meting begint.

 

Ook hier munt de oplossing weer uit in alles overtreffende eenvoud.


 



De kant van de straat welke het dichtste bij de kerktoren op het dorpsplein ligt geld als beginpunt van de meting. Nooit en te nimmer kan hierover dus enige misverstand bestaan. Ondertussen is er hier alweer spraken van de tweede leg.

 

De Zwaluwen en de mussen hebben inmiddels al weer hun tweede nest eieren uitgebroed.


 



De zwaluwen kregen vandaag voor het eerst vliegles van hun oudere broers en zussen, en de mussen die boven de voordeur huizen piepen alsof het een lieve lust is.  


 



Eigenlijk is het hier weer een beetje lente.


Één dag tourist

Het leek ons een goed idee om er eens een dagje tussenuit te gaan.

Zo maar eens wat dingen bezoeken waar alle toeristen van heinde en ver op afkomen. Je moet tenslotte een beetje kunnen meepraten.

 


 



De dag begon met ons voorgenomen bezoek aan het overbekende 1000 jaar oude tapijt van Bayeux. Eerst koste het ons bijna een half uur om een plekje voor de auto te vinden.

 

Daarna moesten we door de ontelbare, merendeels Nederlandse, toeristen een weg zien te banen naar het museum. Bij de kassa van het museum aangekomen werden we verwacht aan te sluiten in een honderden mensen lange rij.

 

We gaan het UNESKO Wereld Monument, wat het tapijt is, wel een keer in december of januari bekijken, we hebben hem dan in alle rust voor ons zelf.


 



Vervolgens zijn we afgereisd naar de toffee fabriek, hier aangekomen bleek dat er slechts één bezichteging per dag is. Om 10 uur. Wij waren te laat dus.

 

Natuurlijk hadden de boerenslimmeriken hierover niets vermeld op hun website bang om nering te verliezen in hun belendende fabriekswinkeltje.

 

Op de terugweg passeerde we een grote kaas, room en boterfabriek. De rondleiding hier bleek na betaling van 6 Euro niet meer dan de vertoning van een reclamefilms over het bedrijf.


 



De fabriek zelf mochten we niet in “om veiligheid redenen”, ja, ja en daar achteraf pas mee aankomen. Het softijs was daar wel lekker, eerst weer even afrekenen natuurlijk.

 

Conclussie; één dag toerist spelen, meeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeer dan genoeg.


Een ongekende mijlpaal
Vandaag werden we onverwachts geconfronteerd met een ongelofelijke mijlpaal in de geschiedenis van onze regio. U mag het geloven of niet maar tot nu tot kende we hier nog geen huisnummers.

 

Voornamelijk ter bescherming van de werkgelegenheid was elk voorstel hiertoe onder druk van het nationale leger der postbestellers steeds in de kiem gesmoord. Wel kende we inmiddels een postcode maar anders dan in Nederland omvat elk postcodenummer hier een gebied van enkele tientallen vierkante kilometers.

 

Mocht u denken dat een huisnummer een huisnummer is, even nummers links, oneven nummers recht, of  andersom, zit u er helemaal naast.

Niets van dat al, wij zijn in Frankrijk dus als vanzelf gaat het hier anders.

 



Om u een idee te geven, wij zijn het eerste huis vanaf het begin van onze straat en wij hebben het nummer 1037. Ra, ra hoe kan dat?

 

Het antwoord is even simpel als praktisch, de toegang tot The Green Lagoon is namelijk 1037 meter verwijderd van het begin van de straat.

Eigenlijk een magnifiek systeem, nooit een probleem als er een huis bijgebouwd wordt.

 

 

Bovendien heel eenvoudig met zoeken, gewoon aan het begin van de straat de dagteller op nul zetten en doorrijden tot het aantal meters cq het huisnummer bereikt is. Morgen gaan we een uitstapje maken naar een ambachtelijke toffee fabriek, daarna bezoeken we oude semenarie waar het bijna 1000 jaar oude en 70 meter lange “Tapijt van Bayeux” is tentoongesteld.

 

Morgen veel meer hierover. Het beloofde verbazingwekkende overzicht van bezoekende landen aan onze website houdt u van ons tegoed.


Lekker schoffelen


Terwijl wij ons op The Green Lagoon druk maken over de groei van onze courgettes en Nina die de boodschappen uit de auto eet nadat wij terug zijn van boodschappen lijkt het, als we naar het nieuws kijken alsof de wereld in de brand staat. 

  

 



Wat laat de mens zich toch gek maken. 

 



Wij gaan schoffelen.


Millimeters

Sinds kort zitten we hier op het Normandische platteland nooit meer om een goede gespreksopener verlegen. Het enige wat we hiertoe gedaan hebben is het voor en paar Euro aanschaffen van een regenmeter.


 



De verkondiging van de hoeveelheid gevallen water is een garantie voor verbroedering. De wederpartij beantwoord dit vervolgens steevast met het melden van de hoeveelheid die er in zijn regenmeter gevallen is.

 

Is er te veel gevallen of blijft het bakje te lang leeg volgt er geweeklaag.

Komt de regen als geroepen vervult de ruimte zich met het enthousiast reciteren van waarvoor de gevallen regen allemaal een zegen is.  

De afgelopen ochtenden regend het hier, vanochtend viel er in twee uur zelfs 11 millimeter. In de middag en avond worden we steevast getrakteerd op warme zonneschijn.

 

Groeizamer weer kan niet, gegarandeerd dat de stemming bij iedereen hier opperbest is. Op de enkele notoire klager nagelaten dan.


Zoden aan de dijk

Heerlijk na weken is het werk aan de dijken en de bron af.

 

De dijken zijn zeker twee meter opgehoogd en drie meter breder gemaakt.

Alles met grond welke we op ander plaatsen op The Green Lagoon te veel hadden.


 



Samen met het repareren van de bronwater geleiding heeft dit er nu al toe geleid dat het waterpijl in de benedenbron in een half jaar tijd met anderhalve meter gestegen is.

 

Vandaag hebben we de finishing touch aan de dijken gedaan. We hebben ze eerst met de Backhoe ruw glad getrokken.


 



Daarna ingezaaid met gras, het plezier waarmee we dat doen maakt het zaaien gelijk een soort ballet.


 



En als laatste met de Gator het zaad ingereden, Madeleine rolde hierbij bijna van de dijk.

 



Alles onder het toeziend oog van de haan en de kippen. Wetende dat het geluid van de tractor garant staat voor een schier onuitputtelijke oogst aan wormen wijken ze geen twee meter meer van de machine zodra de motor gestart is.

 

Ondertussen zijn we ook begonnen met het trekken van riet uit de bijna dicht gegroeide beneden bron.


 



Langs de randen met de graver vanaf twee meter wordt het handwerk.

Met het bootje het meer op en stuk voor stuk de voortwoekerende stengels uittrekken.

 

Dat wordt een klusje voor de volgende week.


Werk aan de bron

Het werk aan de bron vordert gestaag.




De situatie is dat zo,n 15 meter onder de top van onze heuvel over een lengte van ca 25 meter in één lijn diverse waterwellen aan de oppervlakte komen. Deze waterwellen voeden op hun beurt de twee meertjes van The Green Lagoon.

 

Tussen de wellen en de meertjes loopt een doorgang van ca. 10 meter breed welke wij nodig hebben als passage voor ons rijdend materieel.

Om de overvloed aan welwater in goed banen te leiden is er waarschijnlijk meer dan een eeuw geleden een stelsel van buizen en enorme granieten blokken neergelegd.

 

Doordat door de eeuwen heen de granieten blokken waren gaan schuiven en de buizen waren ingezakt was het water op zoek gegaan naar alternatieve wegen. Hierdoor werd de passage zo zacht als een moeras en feitelijk volkomen onbruikbaar.

 

We hebben de afgelopen weken de grond welke vrijkwam bij het afgraven van de plek voor de tweede groentetuin gebruikt om de betreffende passage op te hogen en eerst tijdelijk bruikbaar te maken. De droogte hielp ons daarbij.

 

Nadat we weer met de trekker en de graver over de passage konden rijden hebben we van de gelegenheid gebruik gemaakt om de oude buizen op te graven en de passage over de gehele lengte met ongeveer een meter op te hogen. 


 



Daarna hebben we over de gehele lengte van de passage een mooi aflopende greppel gegraven die we in het midden verbonden hebben met een doorvoerbuis met een doorsnede van 35 cm. Deze doorvoer buis mond aan de andere kant van de passage uit in de bovenbron.


 



Hierna hebben we de passage netjes glad getrokken en ingezaaid met graszaad.

 

Eerder deze week deden we reeds verslag van het leggen van de doorvoerbuis en het feit dat deze daarna zo,n 50 cm te hoog bleek te liggen. Ook deze omissie hebben we vandaag hersteld. We hebben de buis weer uitgegraven en na het uitdiepen van de geul wederom op zijn plaats gelegd.


 



Onmiddellijk na het sluiten van de geul kwam er al een flinke straal bronwater uit de pijp, inmiddels is deze straal polsdik.


 



Nu het welwater is gekanaliseerd zal de bovenbron, de oudste van de twee, binnen een tot twee dagen weer tot aan de rand volstaan.


 



Zodra het water de rand bereikt loopt het over een, ook al eeuwenoude drempel heen en via een waterval het tweede meer in, zo,n 15 meter lager. Ook de kieren in deze drempel hebben we vandaag met cement gerepareerd.

 

Nu alleen nog de duizenden kilo,s zware granieten blokken, welke de wand van de bovenbron vormen, op hun plaats leggen en dan is de klus geklaard. Precies op het moment dat we daaraan wilde beginnen begon het te regenen, niet zo,n beetje, bijna 10 mm in twee uur.

 

Omdat werken onder deze omstandigheden meer op baggeren lijkt zijn we na een half uur maar met de klus gestopt.


 



Als verzopen katten gingen we op huis aan waar na een hete douche de handgemalen koffie op ons wachten.

 

Als morgen alles weer droog is leggen we het graniet op zijn plaats, trekken het laatste stuk van de passsage glad en baggeren we de bovenbron helemaal uit.

Na dit beslist geen halve werk hoeven we heeeeeeeeeeeeeeeeeel lang geen onderhoud meer aan de bron de plegen.


Nieuwe oogst
 

De overvloed aan gezond en lekker begint zich aan te dienen. Vandaag voor het ontbijt al een volle bak doperwten en aardbeien geoogst.


 



Drie keer raden wat er hier vandaag op het menu staat.


 



Voor de koolwitjes is dat al dagen duidelijk, die doen zich tegoed aan onze rodekool, wittekool en bloemkool.

 



Wie van u weet een biologisch middel om deze gevleugelde vrienden op een vriendelijke manier uit de groentetuin te weren? Vandaag trekken we de dijk en het pad langs de bron glad, ziet het er daar weer netjes uit voor het geval dat onze “Algemist” komt baden.


De juiste maan

Dit weekend was het dan eindelijk zover, na weken van wachten stond de maan in de juiste stand om de zaaifouten in de groentetuin te corrigeren.


 



De andijviesla hadden we gezaaid met de verkeerde maan waardoor de planten veel te veel in de hoogte gegroeid waren en geen fijne smaak hadden.


 



Derhalve alle andijvie gerooid, de kippen waren er blij mee.


 



Daarnaast bij wijze van meditatief monniken werk de honderden veel te dicht op elkaar staande wortels uit de grond gehaald, het loof zorgvuldig bijgeknipt en daarna alles weer op 5 cm afstand van elkaar ingeplant.

 



De 100 preiplantjes welke we op de markt van Lisieux hadden gekocht kort geknipt en op op 15 cm van elkaar op de plaats van de gerooide andijvie gepoot. Gelijk maar de tomaten planten gediefd.


 



Na al dat werk was het tijd voor het plukken van een overvloed aan kersen. Gelukkig hadden we hierbij hulp van Jelle, Fieke en Lucas.


 



Vandaag maken we het werk rond de bron af. Wat dat betreft een kleine tegenvaller, de grote bruis die we er afgelopen week ingelegd hebben ligt 50 cm te hoog voor een perfect resultaat.

 

Dat betekend; slikken, alles weer uitgraven en daarna corrigeren.

Soms zit het mee en soms zit het tegen.  


Dag van het afscheid

Vandaag was de dag van het afscheid nemen. Eerst brachten we de twee jongens om 6:00 naar de trein.


 



De een gaat twee weken met een groep padvinders de Franse bergen in en de ander gaat vier weken als vakantiewerk aan de slag als Greenkeeper op een bekende golfbaan.


 



Heel, heel, heel toevallig allebei met de zelfde trein, eerst naar Parijs en daarna splitsen hun wegen zich. Voor alle twee en ook voor ons een heel avontuur.

 

Om 07:30 melde zich de koper van ons gele 12 tons kiepgevaarte.


 



Destijds hadden we hem gekocht omdat het kopen van een eigen kieper en het zelf doen van het werk vele malen voordeliger, en vooral ook leuker was, dat het uitbesteden van het werk.

 

Nu de klus er voor de kieper opzit hebben we hem goed kunnen verkopen aan een boer uit de buurt. Hij had zich al tiendubbelendwars terugverdiend en nu krijgen we nog eens 50% van de aanschaf prijs terug.  

 

De boer blij, wij blij, zakendoen zoals het hoort.


Reparatie van de bron

Ook vandaag stond in het teken van de klussen waaraan we al een paar dagen bezig zijn. Een bijzonder werkje was het leggen van de grote bronwater toevoer buis. Wat wil het geval, onze bron ligt op 80 meter hoogte, op 15 meter onder de top van onze Normandische heuvel.  

 


 



Op zich al wonderlijk dat er op die hoogte zo,n watermassa naar boven komt.

 

Het water is afkomstig uit een aantal wellen die in eerst in de bovenbron bij elkaar komen en daarna in een soort van waterval overloopt in een wat groter meertje 20 meter lager.


 



Nu viel het ons al een paar maanden op dat het waterpeil van de bovenbron langzaam terugliep, daarnaast was de omgeving drassiger dan voorheen, onderzoek geboden dus.


Na stevig speurwerk kwamen we er achter dat er tussen de diverse wellen eeuwenoude terracotta pijpen liepen welke er voor zorgde dat het water centraal naar de bovenbron toestroomde. Een aantal van deze buizen waren ingezakt en gescheurd, zie daar de oorzaak.

 

Met zorg hebben we de beschadigde delen uitgegraven en vervangen voor een dubbelwandige kunststof buis van zes meter lang en een doorsnede van 40 centimeter. Toen hij op zijn plaats lag hebben we ter inwijding een dansje op gemaakt.

 


 



Daarna het zand er over. Morgen kijken we of er het water er goed uitloopt en daarna werken we alles weer netjes af.


Hoog bezoek

Vandaag gaan we met volle kracht door met de zaken waarover we gisteren vertelde. Halverwege de dag kregen we onverwachts hoog bezoek.

  

Wat wil het geval, Matthieu jr. had met de kettingzaag de wintervoorraad brandhout verder aangevuld en daarmee een gat van ongeveer één meter in de omheining achtergelaten.


 



De Normandische Koeien in het belendende weiland hadden deze openstaande deur binnen de kortste keren in de gaten en kwamen het altijd groenere gras van The Green Lagoon eens proberen.


 



Na een driewerf Hoi,Hoi,Hoi, welke een doorgewinterde kerstman niet zou misstaan, kozen de volgens sommige heilige viervoeters heel rap weer het hazenpad.


 



Vandaag weer een efficiënte manier van graven uitgevonden, Enieledam achter het stuur en Tuinman Thieu achter op de backhoe graafmachine. Op deze manier graaft het drie keer zo snel en is het werk ineens een heel stuk gezelliger.

 

Zo worden wij stukje en beetje één met de natuur en genieten wij moe en voldaan van luid kibbelende luiden welke via de televisie het oordeel vragen van De Rijdende Rechter inzake een boom.

 


 



Bij het zien van het dit vermaak beseffen we weer dat het leven heel mooi is, maar dat niet iedereen dat ziet.


Dagen van de arbeid
 

De eergisteren nog een rustdag, vandaag gaan we er met volle teugen tegenaan.


 



Graven, snoeien, brandhout zagen en grond verzetten was vandaag het devies.


 



We hebben inmiddels geleerd dat er slechts een paar weken per jaar met grotere machines op het land gewerkt kan worden zonder dat het terrein schade oploopt.

 



Nu is die periode, we hebben alles uit de kast getrokken en gaan er met volle borst tegenaan.

 

 



De dikke omgezaagde bomen, waarover we vijf maanden gelden vertelde, kunnen nu uit het normaal zo drassige dal worden weggesleept.


 



De bijna het hele jaar zompige wellen kunnen nu worden gestabiliseerd. De reeds provisorisch herstelde dijken krijgen nu hun finishing touch. Later deze week foto,s hiervan.

 

En dit alles met gebruikmaking van de honderden kubs aarde die vrijkomen door het uitgraven van de tweede groentetuin.

 


 



Morgen en overmorgen nog zo,n dag en alles ziet er weer piekfijn uit.

 

De vijf kruimeldieven

Zip is al weer een paar weken dood, we missen haar meerdere malen per dag. Een van haar geruisloos toebedeelde functies was het kruimelvrij houden van de keukenvloer.


 



Deze vrijgekomen vacature is inmiddels zonder woorden ingevuld door de haan en zijn vier kippen. Elke dag een half uurtje voor etenstijd melden ze zich aan de voordeur en maken daarna een rondje door de keuken.

 

Wanneer ze weer naar buiten wandelen is er geen kruimel of korstje meer te vinden op de vloer.  In het begin lieten ze ook nog wel eens boodschap achter, dat hebben we ze inmiddels afgeleerd.


Rustdag

 Vandaag even niets 




Hoog zomer

30 graden, volle zon en een lekker briesje. Vandaag hebben we voor het eerst kersenjam gemaakt, echt geweldig.


 



Ook de eerste doperwtjes en kapucijners zijn vandaag geoogst.


 



De moestuin doet het geweldig, alleen de aardappelen en de uien welke we in de oorspronkelijk geplande moestuin hebben gepoot lijken verloren.

Eerst was de grond daar veel te nat, nu is het daar al weken zo hard als beton.

 

Precies daarom doen we nu ons best de grond boven naast het huis egaliseren. Als die klus gedaan is hebben we ruimte genoeg om alle groente en kruiden naast het huis te planten.

 


 



We slaan met deze klus twee vliegen in een klap, we stabiliseren met de vrijkomende grond de bestaande waterwellen. Later meer.

 

Nu eerst buiten met elkaar lekker aan de wijn.   


Uit de kast
 

Het graven gaat voorspoedig, we hebben de electriciteits-, water-  en telefoonleidingen onderschept. Nu een kwestie van voorzichtig de lijnen volgen en vervolgens de aarde er om hem weg graven. We gebruiken de aarde om de wel bij de bron te verstevigen.

 

Na weken van twijfel is het moment om over een delicate zaak uit de kast te komen. Wat wil het geval, Tuinman Thieu laat elke dag om 19:25 zijn wekker afgaan.

 


 



Het moment voor “Toen was geluk nog gewoon”.

 

Misschien een beetje raar in Frankrijk maar het feit dat Tuinman Thieu van geboorte een Schiedammer is verklaart veel.


 



Geluk zit in eenvoudige zaken. Morgen wordt er kersenjam gemaakt.

 

Risico
 

Vandaag heeft het kippenhok weer een nieuwe plaats gevonden.


 



Om meer ruimte en licht voor de tweede groentetuin te maken hebben we de scheve uitheemse spar om gezaagd.


 



De komende dagen wordt het graven, graven en nog eens graven.

 

Normaal een standaard klusje was het niet dat we weten dat we de water-telefoon- en elektriciteitleidingen tegen gaan komen.


 



Deze moeten we gaan straks gaan verlengen om ze weer onder de grond te brengen.

Eerst maar eens zien of we ze ongeschonden aan de oppervlakte krijgen.

 

Als u de komende dagen geen nieuwe blog berichten ziet verschijnen weet u dat er iets misgegaan is.


Verschil moet er zijn.
 

Vandaag zijn we aangevangen met de aanleg van de tweede groentetuin. Nu we toch gaan graven hebben we meteen maar van de gelegenheid gebruik gemaakt om een oude ingang in ere te herstellen.


 



Hij was jarengeleden dichtgezet met een schutting en vervolgens helemaal dichtgegroeid.

 

Daar wist onze groene reus wel raad mee. Binnen twee uur was alles weer tip top, net alsof het nooit anders geweest was.

 




Aan de ene kant er in aan de andere kant er weer uit. Nu hoeven we nooit meer te draaien met de aanhanger.

 

Terwijl wij ons in het zweet werkte misbruikte Koning Haan een kruidenbak. Eerst at hij met zijn twee bijslapen alle peterselie plantjes op, daarna nestelde ze zich met z,n drieën diep in de overgebleven zwarte potaarde.


 



Verschil moet er zijn zal hij denken, de patser.

 

Gelukkig kwamen wij aan het eind van de dag aan de beurt, Leine en Mau hadden als verrassing een heerlijke raclette tafel klaargemaakt.

 



Zouden we toch weer niet willen ruilen met die blitser van een haan.


Hout en tuin
 

De hout voorraad voor komende winter is op pijl, dat geeft een rijk gevoel.


 



Nu we een paar maanden ervaring opgedaan hebben met onze groente- en kruidentuin was het de afgelopen dagen het moment om de balans voor verbeteringen op te maken.

 

De belangrijkste conclusie is dat het het fijnste is om de groentetuin zo dicht mogelijk bij het huis te hebben zodat hij makkelijk te integreren is een aantal dagelijkse routines.

 

Een praktisch voorbeeld is hiervan is het zonder extra moeite even kunnen koffie of thee drinken aan een tafel te midden van de groente en kruiden.

Het gevolg hiervan is dat je al om je heen kijkend de natuur mede laat bepalen wat er die dag op het menu komt.  Eventuele onkruid plantjes trek je in dat zelfde het loopje gelijk even uit.

 

 

De groentetuin tegenover de keuken ziet er dan ook vele malen mooier uit dan de tuin die we 200 meter verderop hebben aangelegd. Vandaag gaan we dan ook beginnen met het verdubbelen van het de oppervlakte van de groentetuin naast het huis.


 



Omdat we het principe van “De vierkantemetertuin” heel plezierig en overzichtelijk vinden trekken gaan we op deze voet verder. Net als met de reeds bestaande tuin gebruiken we hiervoor de terrasplanken die we nog op voorraad hebben. 

 

Door de ontmanteling van de tuin beneden komen er weer een paar honderd vrij. De enige investering die we voor deze klus moeten plegen is het aanschaffen van een doos Rocket schroeven, alle oude schroeven zijn inmiddels allemaal gebruikt.

 

Door de aanleg van de nieuwe tuin zullen de kippen weer een verhuizing mee gaan maken. Om te beginnen zullen we een kub of 60 zeer compact zand en silex moeten afgraven om de tuin waterpas en op het juiste niveau te kijgen.

 

Het zand gebruiken we om de dijken rond de bron verder te versterken en de silex bewaren we om in de toekomst muren mee te metselen. Komende dagen houden we u op de hoogte van het verloop van deze klus.


Knoop in je Knoflook

In Frankrijk wonen staat natuurlijk synoniem voor knoflook telen, dat spreekt voor zich. In het vroege voorjaar hebben we de enkele teentjes in de nog koude grond gepoot, op zich al een experiment op zich. 


 



Nu staan er grote planten. Zo rond juni/juli liggen de bladeren van de knoflook van nature op de en worden ze geel. Als dat niet zo is, zo als bij ons dus, kan er gegrepen worden naar een paardenmiddel.

 

We hebben nu knopen gelegd in de knoflook planten. Het sap wordt op deze manier geconcentreerd in de bol. Over een paar dagen trekken we een beetje aan de steel om de knolook bol wat los te trekken in de grond.

 

De knoflook blijft daardoor later beter houdbaar. Meer hierover als we over twee weken gaan oogsten.


De boomgaard 2
 

Twee jaar geleden zijn we spelenderwijs begonnen met het kweken van ons eigen voedsel. Als we nu op het blog de foto,s van de afgelopen vier dagen bekijken kunnen we nauwelijks geloven wat er overvloed de natuur ons nu doet toevallen.

 



Kersen


 



Perziken

 



Gele en rode pruimen


 



Nina, onze vaste gast in de boomgaard.



 



Stoofperen

En nog veel meer....................


De boomgaard

Ook in de boomgaard tekent de overdaad aan lekkers en gezonds zich reeds af. Vitamines genoeg voor heel het dorp. Ook hier zeggen foto,s weer meer dan 1000 woorden.


 



Abrikozen


 



Ciderappels



 



Geen fruit maar wel heel mooi




 



Handappels





 



Handperen

Morgen nog meer uit de boomgaard


Gezonds, lekkers en moois 2

2.  De groentetuin jubelt van het leven. Ongelofelijk wat er allemaal aan gezonds, lekkers en moois groeit en bloeit.

Foto,s zeggen meer dan 1000 woorden.........






 



Tomaten






 



Suikerboontjes







 



Rode basilicum








 



Erwten









 



Kapucijners










 



Bieslook











 



Basilicum












 



Andijvie

Morgen ons fruit.

Gezonds, lekkers en moois.

De groentetuin jubelt van het leven. Ongelofelijk wat er allemaal aan gezonds, lekkers en moois groeit en bloeit. Foto,s zeggen meer dan 1000 woorden.........













 



Overzicht groentetuin boven.














 



Knoflook















 



Allerhande kool
















 



Mint de la Sapience

















 



Pluksla


















 



Rabarber

Morgen nog veel meer.


















 



Klik hier voor de overzichtspagina van het dagboek.