April
Homepage. Dagboek. In de Media. Doel. Voedsel. Energie. Water. Dieren. Kruiden. Bloemen. Schoon Rijden. Onderhoud. Sport Spel. Zelf ervaren. Foto,s. Contact.

The Green Lagoon

Zelfvoorzienend wonen met behoud van comfort, “leven zoals het ooit bedoeld is”.  


Dagboek april


Konijn op de sla binden  

Afgelopen week hebben we ons best gedaan om onze groentetuin (toekomstige kruidentuin) te beschermen tegen ongenode gasten.


Eerst een stevig edoch enigszins decoratief hekwerk welke Lammie, Nina, passerende reeën en wilde zwijnen op afstand moeten houden.


Dit hekwerk vervolgens bespannen met kippengaas welke aan de onderkant in de grond ingegraven is om ook gravers als konijnen en mollen te weren.

Alles bij elkaar een in onze ogen perfect stukje werk welke de tuin echt compleet maakt. Met het openschuiven van de keuken gordijnen werden we weer heel hard met onze beide benen op de grond gezet.



Ondanks alle voorzorgsmaatregelen was direct zichtbaar dat we wederom bij de neus genomen waren door broer- of zuskonijn ewwdkldsipvcxkljsddkjfdj


Toen we naar buiten gingen om op zoek te gaan naar de plek waar de langoor zich de toegang had verschaft bleek er een enorm gat van 1 m2 in de omheining te zitten. Niet dat er iets beschadigd was, neen niets van dat al. Het bleek dat we de schuld bij ons moesten zelf zoeken.



Gisteravond hadden we het toegangshekje laten openstaan, een typisch geval van

“Het konijn op de sla binden”



Kraakactie
Vanmiddag tumult in de tent, plotsklaps een luid getokkel en gekraai. Omdat het maar aanhield toch maar eens gaan kijken.


Al snel bleek dat de hele kippenfamilie zich uitgebreid genesteld had in de paardenstal.



Deze was net daarvoor door Madeleine uitgemest en voorzien van een dikke laag vers stro.


Toen de wettige bewoners van de stal zich aandiende, Lammie en Nina wel te verstaan, weigerde onze gevederde vrienden in eerste instantie plaats te maken.



Uiteindelijk kwam de haan naar buiten en ging uitgebreid in overleg met Nina.


Tenslotte werd een compromis gevonden, de stal wordt nu bewoond door Nina, Lammie, de kippen, de haan en ………. de gierzwaluwen. Een niet te evenaren gezellige boel.

Dit voorval heeft ons doen besluiten om het kippenhok dit weekend weer terug te verhuizen richting ons huis. Het is overduidelijk dat de kippen zich senanger voelen als ze meer in de nabijheid wonen van alle andere bewoners van The Green Lagoon.


Ondertussen is het hier ook een beetje koninginnedag wij gaan vanavond onze Franse buren laten kennismaken met de Hollandse barbecue gewoontes.



Inclusief eigengebakken witte puntjes en Helmys betoverende bananensaus.

Het was nog lang onrustig op de "Heuvel van de Nachtegaal".



Lammie geeft zelf aan dat het weer zo ver is. Ze zoekt ons dan de hele dag door op en wil gekrabd worden. Hoewel onze vriend en buurman Patrice beloofd had Lammie gelijktijdig met zijn schapen mee te nemen konden we niet langer wachten.



Lammie liet zich gewillig ophaar zij leggen en terwijl Helmy over Lammies kop aaide nam ik de tondeuse ter hand. Niet zo super snelle elektrische, neen dat is beneden onze stand, wij werken met een echte ouderwetse handtondeuse.


Op ons gemakje knippen we zo haar wol af.



We letten er op dat Lammie niet op haar rug terecht komt dan kunnen haar darmen verdraaien wat desastreus is voor een schaap. Omdat Lammy gaandeweg zwaarder gaat ademen scheren we haar in fasen. Vandaag een derde en morgen de rest. Zodra ze kan springt ze op en maakt ze dat ze wegkomt.



Terwijl ik dit schrijf wordt er al weer hevig aan de voordeur gebonsd, daar is ze alweer, sans rancune.



Ze geeft ons in alle rust de gelegenheid om het volgende een derde deel te scheren, morgen maken we het af.


Het aller, aller liefste zouden we van het wol een mooie trui maken, geweldig zou dat zijn. Als u ons daar eventueel mee op weg zou kunnen helpen zou dat ons dol blij maken.


Terwijl ik dit verhaal afmaak is de lucht zwart geworden en bliksemt het van alle kanten. Na weken van droogte horen we het vanmiddag ingezaaide graszaad zingen.



Koffie

Vandaag iets echt alledaags: Koffie op The Green Lagoon. Zoals u op onze website kunt lezen hebben wij ons tot doel gesteld om geleidelijk aan zo veel mogelijk zelfvoorzienend te leven met behoud van redelijk aanvaardbare luxe.


Gaande weg merken we daarbij dat alleen al door het meer aandacht schenken aan voedsel, alles ook veel lekkerder gaat smaken.  Daarbij zijn we stukje bij beetje vanzelf steeds minder kunstmatige hulpstoffen gaan gebruiken. Langzamerhand leren we nu hoe voedsel echt smaakt.


Heerlijk we raden het u aan. Als je op die manier bewust met eten en drinken bezig bent komt op een gegeven moment ook het onderwerp koffie aan bod.



Eerst natuurlijk de vraag of we überhaupt koffie moeten blijven dringen, wij hebben gekozen voor “Ja maar met mate”. Daarna volgt vanzelf de vraag welke koffie en hoe willen we hem bereiden. Zelf koffiebonen kweken is gezien de geografische ligging van Normandië uitgesloten. Na veel experimenteren hebben we een paar maanden geleden voor de volgende methode gekozen:  Wij kiezen voor Douwe Egberts Roodmerk gebrande hele bonen, hier lokaal verkrijgbaar.



Malen ze met de hand in een oude koffiemolen, voor een paar Euro verkrijgbaar op elke rommelmarkt. Probeer de hand te leggen op een echte Peugeot, de top.



We vullen een Melita Filterpad met 8 gram net daarvoor gemalen koffie. Er zijn ook plastic navulbare filters verkrijgbaar maar daar zijn wij niet enthousiast over.


Vervolgens leggen we het geheel in het Senseo apparaat en drukken de knop in.

Altijd maar een kopje tegelijk voor het allerbeste resultaat.

Het smaakresultaat is perfect.


Daarnaast zijn de voordelen dat;

1. Een kopje koffie alles bij elkaar nu maar een cent of vijf kost.

2. Er nooit koffie hoeft te worden weggegooid.

3. Er nooit te veel water wordt verhit, Senseo apparaat natuurlijk wel direct na gebruik uitzetten.

4. Door slechts te malen wat je op dat moment nodig hebt, ben je heel bewust met je koffie bezig en smaakt ze ook veel beter.

5. Doordat je voor elk kopje koffie wat werk moet verrichten ga je als vanzelf geleidelijk aan minder koffie drinken.

6. De koffie altijd super vers is, het aroma perfect en het bakje ongekend geurig is.


Nog vier kleine tips;

Ø Maal de koffie niet te fijn, dan verstop de Senseo.

Ø Maal de koffie niet te grof want dan word ze slap en smakeloos.

Ø Niet meer dan 8 gram gemalen koffie in de pad, anders kan de sluitdeksel    openschieten.

Ø De padhouder voor gebruik een seconde schoonspoelen met water en kort    droog slaan, dit voorkomt verstopping van de filterhouder.


Probeer maar eens, na even experimenteren u zult versteld staan van het smaakvolle resultaat. Laat ons beslist weten wat uw ervaringen zijn.



Genode gasten spannen samen  

We keken al een paar weken reikhalzend naar ze uit, eindelijk waren ze er, onze jaarlijkse logees.

 

En dat lieten ze merken ook, ze stoven met ongekende snelheid de heuvel op en scheerde als een tornado rond het huis.

 

De Gierzwaluwen.

 

Terug van hun winterverblijf ergens diep in Afrika.

 

Ik wilde er niet over schrijven voordat ik een mooie foto van ze gemaakt had.

 

Met hun ongelofelijke vliegsnelheid en onverwachte caperiolen een bijna ondoenlijke zaak.

Zoek maar eens op onderstaande foto van de kruidentuin of u er een kan ontwaren.


Na een uur en ontelbare digitale foto,s verder, heb ik het uiteindelijk maar opgegeven.

 

Toen ik het huis binnen liep om de camera weg te leggen zat ze daar, ik kon mijn ogen niet geloven.   In de keuken notabene, pontificaal boven op de keukenmachine.



Ze liet zich geduldig fotograferen, sprong daarna op, vloog drie keer rond mijn hoofd en verdween toen weer in de richting van haar in renovatie zijnde nest in de paardenstal.

 

Ongelofelijk mooi.

 

Toen ik in volle vervoering weer naar buiten liep stond Nina uitgebreid te eten uit de een uur daarvoor gearriveerde zakken met graan voor het brood.




Zou het huisbezoek van de zwaluw soms een door de gezamenlijke stalbewoners afgesproken afleidingsmanoeuvre zijn geweest om Nina vrij baan te geven?

 

Morgen toch eens met Lammie over hebben, of met Zip, of toch liever met de Haan. Of, of, of ........... spannen ze soms allemaal samen?

  

Help,...... visioenen van Animal Farm doemen op ................ 

  

Ik ben bang dat het nu toch echt tijd wordt om onder de wol te kruipen, genoeg voor vandaag.


Brandweerschaap Lammie

De kinderen zijn na twee weken vakantie, met uitsluitend mooi weer, enthousiast gestart met het laatste trimester van hun school. Vandaag heeft voor Helmy en mij  voornamelijk in het teken gestaan van administratieve werkzaamheden, email enz., alles binnenshuis.

Toen we even buitenkwamen stond Lammie zijn best te doen om de beveiliging van de brandblussers af te trekken. Brandweerschaap Lammie, waarom ook niet.

Morgen gaan we weer wat nuttigs doen. .........


Kruidentuin af, uuuuuuu…. Groentetuin  

Wat oorspronkelijk begon als het met behulp van oude terrasplanken in elkaar schroeven van wat bakken ten behoeve van het kweken van kruiden is gedurende de afgelopen weken een beetje uit de hand gelopen.

 

Nu het werk helemaal af is ligt er een volwaardige kwekerij met 35 kweeksecties met daaromheen een degelijke afrastering.


Alsof het zo moest zijn.

 

Bij de grote groentetuin lopen we tegen een serieus probleem aan.  Onze bron/waterbuffer ligt op ca. 200 meter afstand van de groentetuin en de aanleg van de transportleiding tussen die twee punten kunnen we pas over een maand of drie uitvoeren.

 

 

Doordat de oppervlakte van de groentetuin veel te groot om met een gieter te bewateren worden we nu geconfronteerd met veel te droge grond. Zelfs de reeds gepote aardappelen, uien en charlotjes hebben zich hierdoor nog niet laten zien.

 

Omdat de beoogde kruidentuin zoveel groter is geworden dan gedacht en zelfs is voorzien van twee watertappunten, hebben we na veel wikken en wegen de knoop doorgehakt:  Tot het moment dat alle voorzieningen op en rond de groentetuin gereed zijn gebruiken we de kruidentuin voor het kweken van onze groente.

 



Helmy en Madeleine zijn direct begonnen met het inzaaien. Toen ze daar me klaar waren begon het voor het eerst in drie weken langzaam te regenen, het moets zo zijn.

Gelijk nog maar 7 kleine bakken aan het geheel toegevoegd.

 

Nu nog even netjes het gaas van de oude kippenren tegen het hekwerk spannen en de tuin is zelfs konijn proef.

 

Bijna alles gebouwd met eerder voor andere projecten gebruikte materialen. Al het hout, schroeven, spijkers, allemaal gerecycled. Alleen de scharnieren en teeldaarde zijn aangekocht. 



Pluk en de Petteflat

Normale kinderen lezen er over; het kraanwagentje van Pluk, ja Pluk, Pluk van de Petteflat. Wie is er niet groot mee geworden?


Maurits heeft zijn eigen kraanwagentje, een hele echte en hij is er ook nog eens verdraaid handig mee ook.

 

We hebben hem vandaag ingezet om de gaten voor de eigengemaakte bloembakken, waaraan we de staanders voor het hek om de kruidentuin bevestigen, rondom helemaal waterpas te uit te graven. 



Natuurlijk gebruiken we daar onze onvolprezen De Walt laser voor, ongelofelijk wat een gemak die geeft.



Tegen de avond was het halve hek af. Morgen op ons gemakje de rest plaatsen en dan kippengaas er tegen. De sla en aardbeiplantjes zijn dan eindelijk veilig voor de kippen, schapen, pony,s, konijnen en ander voorbijtrekkende knagers.

 

Onze trouwe jaarlijkse gasten zijn ook weer aangekomen deze week, binnenkort stellen we ze aan u voor. Twee weken hebben we de kippen verhuist. Het gras van de voormalige kippenren was daarvoor door de kippen volledig weggekrabt.

 

Vanmiddag hebben we het stuk grond gefreesd met de bedoeling het veld weer opnieuw in te zaaien met graszaad.



We hadden onze rug nog niet gekeerd of Nina lag zich al heerlijk te rollen in de zojuist losgefreesde aarde, de schat.

  

Echt de liefste pony die je je kan voorstellen. Rijdt zonder moeite Z-dressuur, is fel als ze fel moet zijn en op alle andere momenten ongelofelijk vriendelijk en rustig. De ware kindervriend. 



Bescherming Kruidentuin  

In lang vervlogen tijden hebben we ooit eens oude grove tuinbalken verzaagd in kleine vierkante latten en deze daarna geschaafd.



Vervolgens hebben we er 25 rechthoekige bloembakken van gemaakt, veel steviger dan die in de winkel te koop zijn.

 

De bloembakken hebben we destijds voorzien van staanders. Door al deze staanders met elkaar te verbinden met terrasplanken konden we ons toenmalige erf in vakken opdelen zonder dat we de bestrating hoefde te beschadigen.

 

Destijds een flinke maar dankbare klus.



Al dit materiaal stond nog opgeslagen. Vandaag hebben we de hele zaak opgeladen en gaan daar de komende dagen de bescherming van de kruiden en groentetuin van maken. Wordt de komende week ongetwijfeld nog vervolgt.

 

De laarzenkist en schoenenkist werden tot nu toe nog maar mondjesmaat gebruikt. De kinderen hadden steeds het excuus dat deksel zo lastig te openen was zonder scharnieren.



Ook die smoes gaat vanaf nu niet meer op. De scharnieren zijn gemonteerd en van een oude gebroken teugel, van Nina, hebben we een mooie stop gemaakt. De deksel blijft nu zelfs uit zich zelf openstaan.



Losse eindjes

Vandaag was het zover, het zwembad was spik en span, het water kristalhelder en van topkwaliteit en de zon scheen dat het een lieve lust was.

 



Altijd weer een groots moment, de eerst dag van het jaar dat de kinderen al joelend in het zwembad springen. Natuurlijk was het water ijskoud, niet getreurd gewoon een neopreen wetsuit, 20 Euro bij Decatlon en jaren lang plezier.



Ondertussen zijn we druk geweest met het afmaken van lopende klussen.

Vandaag hebben we de scharnieren op de kweekbakken en kisten in de kruidentuin gezet.



Ook hebben we het tijdens de aanleg van de kruidentuin kapot gereden grasmat voorzien van een laagje teeltaarde en daarna ingezaaid met graszaad. Als het gras opkomt zal het zijn alsof de kruidentuin er al jaren ligt.


Ondertussen is ook de nieuwe parkeerplaats zo goed als klaar. De aanhanger staat naast het door het graven ontstane talud, onbedacht hebben we nu ons eigen laadplatform. Van het gebruikte hout rechts van de auto,s maken we volgende week een mooie overdekte rustplek voor in de moestuin.

 

Volgende week rollen we gronddoek over het zand van de parkeerplaats en storten er mooie gele steentjes overheen. Die komen hier in de buurt uit de grond, We hebben er nog een berg van liggen. Zo komen die ook weer mooi van pas.

 

Morgen gaan we dan echt beginnen met het maken van de hekken en afrastering rond de moes- en kruidentuin.

  

Geen gewoon hek, nee we hebben een veel beter idee. Nog heel even geduld.




De Ware Kunstliefhebber
We hebben een echte kunstliefhebber in ons midden. Vanochtend troffen we hem aan op de tafel van de kruidentuin. Helemaal in de ban van de door Madeleine zo zorgvuldig componeerde Bretonse stenen pallet.



Tien minuten stond hij daar en bekeek de stenen van alle kanten, onze parmantige haan.

Vanochtend begonnen we met pech, de elektrostatischemaaidekhefinrichting (ja echt) werkte niet meer.



Met behulp van de tractorfrontlader konden we gemakkelijk onder de maaier om alles na te lopen. Zekeringen, relais, electrostatischemaaidekhefinrichtingbedieningssensor, alles was in orde. Uiteindelijk ontdekte we het euvel, een doorgesleten draad, daarna was het euvel snel verholpen.


Vervolgen op naar de echte zandfabriek voor nog eens drie kub. teeltaarde.



Met zo,n drie ton lading reden we rustig aan huiswaarts om daarna de kweekbakken te vullen en de randen van de kruidentuin af te werken.



Doordat we s,ochtends toch zo,n twee uur met het oplossen van de storing bezig geweest waren kwam het er niet meer van om de omheiningen te maken.

 

Ondertussen heeft Lammie weer een paar aardbeiplantjes te pakken gehad. Als u het boekje "De Kleine Prins" gelezen heeft kunt u haar dat onmogelijk kwalijk nemen. 

 

Morgen weer een dag.



Lente
Het lijkt er dit seizoen soms wel eens op dat we alleen maar met bouwwerkzaamheden bezig zijn, misschien is dat op dit moment ook wel zo. We proberen zo goed en zo mooi mogelijk de basisvoorwaarden van ons zelfvoorzienende plan voor elkaar te bakken.

 

Natuurlijk zouden we ons nu al volledig kunnen storten op alles wat groeit en bloeit. We hebben echter geleerd dat we in deze periode van het jaar moeten profiteren van de grond en weersomstandigheden om zoveel mogelijk grond- en waterwerkzaamheden te voltooien.


In de winter is de grond daar veel te zacht voor en over twee maanden is de grond  weer veel te hard. Morgen gaan we daarom de moes- en kruidentuin omheinen. Met de handgrondboor kunnen we nu mooie paalgaten boren in de thans nog mooi zachte kleigrond. Morgen laten we de resultaten zien.

 

Natuurlijk nemen we ook de tijd om van de natuur op The Green Lagoon te genieten, hieronder een aantal mooie plaatjes van de ontluikende natuur.

 

 

 


Daarnaast genieten ook de dieren van het prachtige weer. Onze Border Collie Zip gaat steeds slechter zien en heeft daarom zijn hoedingsdrang van Nina en Lammie verlegd naar de kippenfamilie. Hij is helemaal geacepteerd door de haan en zorgt er door zijn aanwezigheid onbedoeld ook nog eens voor dat de vossen op afstand blijven. 



Elke dag rond de klok van 12:00 uur kraait de haan en komen de kippen richting ons huis. Ze zoeken dan een plekje in de schaduw van de struiken en wentelen zich eerst in het zand voordat ze beginnen aan hun middag slaap.



Madeleine heeft van haar reis naar Bretagne een hele zak wondermooie steenjes meegenomen. Allemaal door haar zelf verzameld op de indrukwekkende rotsstranden aldaar. De collectie heeft een plaatsje gevonden op de tafel bij de kruidentuin.



Zwembad en zwembadpomp
De kinderen gaan de tweede week van hun vakantie in en het is al die tijd stralend weer. We zaten dan ook al een week op de vraag te wachten; “ Pap, mam, mag het zwembad open”?



Elk jaar weer een speciaal moment, let even op de prachtige voorjaarslucht. 

 

Helmy en ik moeten er vooral niet zelf over beginnen, het gevolg zou dan zijn dat we dan gezeur zouden krijgen wie het bad zomer klaar zou gaan maken.


Het water moet helemaal gereinigd worden waarbij het vuil welke zich gedurende zes maanden op de bodem heeft verzameld zorgvuldig weggezogen moet worden. Als je dat echt goed wil doen, toch een paar uur werk. Daarna het water op het juiste PH- en gloorniveau brengen.


Als we de kinderen zelf met de vraag laten komen elimineren we dezer "wie doet wat" discussie, ze gaan dan met heel veel plezier uit zich zelf aan de slag.

 

Emotionele intelligentie heet dat, nu maar hopen dat ze dit verhaal niet lezenJ.

 

De laatste dag van het vorige seizoen had de zwembadpomp echter de geest gegeven.

We hadden er nog garantie op, maar ons daar zomaar aan overgeven ging ons te ver.

 



Na zorgvuldig het pomphuis opengesleuteld te hebben zagen we dat het pompwiel zich zelf had losgedraaid van de aandrijfas welke is verbonden met de motor. Een één, twee, drie te verhelpen mankement.

  

En zo was Matthieu jr. 10 minuten daarna al bezig het schoonmaken van het water. Hij laat het tussendoor een aantal malen bezingen. Een ding is zeker, vanavond is het zwembad kristal helder.

 

Om alle misverstanden te voorkomen, we verwarmen het water nooit. Geen haar op ons hoofd die daar aan denkt, zonde van de energie die daarmee verspild wordt.   

 

Misschien maken we daar zelf nog eens een zonnecollector voor, maar dat is toekomstmuziek. Eigen lijk wel leuk om dat samen met Lagon uit te dokteren.



De Zandfabriek


The Amazing Stroopwafels zongen er al over “De Zandfabriek” :

Op een goede toekomst hopend
Verklaar ik de fabriek voor geopend

En ik hoop dat in dit verre land de aanmaak van fijnmazig zand
Een stimulans mag zijn
Zodat men hier op grote schaal beschikt over een arbeidsmoraal
Want die is nu te klein
Met splinternieuwe apparatuur, ('t kwam uit ons land, het is vrij duur )
Wordt rots voor rots vermaald
En dan wordt het verkregen zand ( het ging hier vroeger met de hand )
Door auto's opgehaald

Zand is de motor van onze economie
Niets is zo bloeiend als de zandindustrie
Glanzende pareltjes uit de fabriek
Nee , een dag zonder zand maakt me ziek

Voldoende grondstof bij de hand , het stikt in de Sahel van 't zand
Ja er is nog genoeg
Zo fabriceert men ieder jaar de pistes voor Paris - Dakar
Dus steeds werk voor de boeg
Een nadeel wil ik toch wel kwijt, men merkt het pas na lange tijd
Dat zijn die wolken stof
Maar ja ons land stelt adekwaat een team van medici paraat
Dus verder niets dan lof

Dat lied zong vandaag de hele dag door mijn hoofd.

 

Wat er gebeurde; nadat wij vanochtend begonnen om met de Backhoe de parkeerplaatsen verder uit te graven stuitte we na 15 minuten op een gigantische goudader.

 

Prachtig goudkleurig zand wel te verstaan, topkwaliteit. We hebben er vandaag alle in onbruik geraakte wandelpaden prachtig mee gerestaureerd, zo sneed het mes dus weer aan vier kanten.

 

We hebben het zand zelfs gebuikt om de grond van de groentetuin te verbeteren, deze is nu lekker rul Toen we met het werk stopte werd het al weer donker, morgen volgen de foto,s.

 

Overigens hebben we het graafwerk niet afgekregen, minstens nog twee dagen voor de boeg.

 

Nu eerst een geluidsloze dag, geen herrie van machines of aanverwanten, heerlijk.



Backhoe
Na de opruim- en onderhoudswerkzaamheden van gisteren zijn alle machines en de ruimte in en rond de werkplaats om door een ringetje te halen. Hoogste tijd om weer aan de slag te gaan. Afgelopen week waren we druk met het uitfrezen van de nieuwe parkeerplaatsen. 



Zoals op de foto hierboven heel goed zichtbaar is moet er voor een mooi waterpas eindresultaat op het hoogste punt bijna 2 meter grond verwijderd worden.

 

De freesmethode welke we tot nu toe gebruikte werkte prima voor de eerste 50 cm. 



Voor de meter grond welke er nu nog uit moet volstaat alleen de door ons uit vorige jaar uit Amerika geïmporteerde Backhoe.

(Backhoe volgens Wikipedia:    A backhoe, also called a rear actor or back actor, is a piece of excavating equipment or digger consisting of a digging bucket on the end of a two-part articulated arm. They are typically mounted on the back of a tractor.

 

Een ongelofelijk fijn stuk gereedschap voor achter de tractor. Voor het eerst gebruiken we hierbij onze bredere graafbak.

 

De grote kunst van het werken met een backhoe is het maken van mooi strak waterpas graafwerk. Om dit te bereiken controleerd Maurits met regelmaat de  graagdiepte met de lazer.




Aan het einde van de dag hopen we de hele parkeerplaats op het zelfde niveau te hebben als de reeds bestaand bestrating. Het resultaat zal dan zijn dat de auto,s vanaf de weg en de ingang van The Green Lagoon niet meer zichtbaar zullen zijn.

 

Weer en stap voorwaarts.




Gisteren hebben de jongens de kaal gegeten voormalige kippenren opnieuw ingezaaid, de grond is door de kippen goed bemest dus we verwachten dat het gras gaat groeien als kool, op de voorgrond is aan de andere kant van het kippengaas de originele grasmat nog te zien.




Onbekende groente
De afgelopen weken hebben volop in het teken gestaan van creëren. Zo waren bouwden we een dijk, een kruidentuin, een groententuin, drie parkeerplaatsen, verplaatsen het kippenonderkomen , hakte, zaagde en snoeide.

 

Als aan het eind van de dag de zon ondergaat hebben we vaak geen zin meer om alles netjes op te ruimen. Aan het begin van de dag overigens ook niet want dan willen we aan de slag. Na een paar weken ziet de werkplaats er dan ook uit als een uitdragerij.

 

Vandaag staat daarom in het teken van opruimen en machineonderhoud.

Aan het eind van de dag moet alles in en om de werkplaats er weer spik en span bijstaan.




Ondertussen werken we verder aan de parkeerplaats. Nog één meter dieper te gaan. Hopelijk zijn we aan het einde van de dag klaar.

 




Gisteren vonden we bij thuiskomst een mandje voor de toegangspoort met daarin de een of andere inheemse groente met de wortel er nog aan.

 

Vandaag zal ongetwijfeld duidelijk worden wie de gulle gever is en welke groente het betreft.




Heel normaal
Voor ons is het al een paar jaar de gewoonste zaak van de wereld, maar onze logé Arthur uit Parijs kan zijn ogen en oren niet geloven.

 

Er wordt tegen de voordeur geklopt, Arthur doet niets vermoedend de deur open en wie staat daar; Lammie ons schaap. Voor ons heel normaal maar Arthur kijkt alsof hij water ziet branden.



Elke dag komen Lammie en Nina rond de schemering terug naar ons huis om aan te geven dat we de stal achter hun dicht moeten doen voor de nacht.

 

Lammie klopt dan met zijn kop en poot tegen de voordeur en Nina staat vlak achter haar. Het ritueel wil dat Lammie dan doorloopt het huis in en in de keuken een stuk brood komt halen, eigengebakken bruinbrood, iets anders laat ze onaangeroerd. Als Lammie is voorzien hinnikt Nina, die gelukkig buiten blijft staan, ten teken dat zij ook wil worden  getrakteerd.

 

Lammie is destijds bij ons gekomen als bijna dood paplammetje, we hebben haar er zelf met de fles doorheen gesleept. Vanaf haar tweede maand, vier jaar geleden, slaapt zij bij Nina is de stal. Een hele leerzame ervaring voor de kinderen.



Na het verkrijgen van het stuk brood wandelen ze samen naar de stal en zoeken hun plekje. Nina hinnikt dan nog een keer ten teken dat we de stal dicht moeten doen voor de nacht.

 

Laat niemand, maar dan ook echt niemand ons meer vertellen dat dieren geen gevoel of bewustzijn hebben, door onze ervaringen hier weten wij inmiddels beter, veel beter.  





Groot Geluk
Vandaag stond voornamelijk in het teken van het verder uitfrezen en schrapen van de nieuwe parkeerplaats. Gaandeweg kwamen zo op een nieuw idee.




Tot nu waren we vast voornemens een schuur te bouwen, beneden naast de groentetuin, speciaal voor onze rijdende tuinmachines. Nu de grond naast de bestaande werkplaats met het uur vlakker en vlakker wordt kregen we plotsklaps een veel beter idee.

 

We bouwen aan de zijkant van het bestaande gebouw een mooi afdak, Helmy noemt zoiest een shop. Mooi van eiken balken, de zijkanten in collombage stijl (vakwerkbouw). Op het dak leggen we klassieke platte pannetjes zodat de aanbouw perfect past bij de al bestaande gebouwen. Mooie klus voor het najaar als de natuur weer in rust gaat.



Overigens begint de dijk om de bron stukje bij beetje hele serieuze vormen aan te nemen. Inmiddels zijn we er in geslaagd om de waterbuffer meer dan een meter te laten stijgen, het niveau van voor de dijkdoorbraak. Wij proberen het water nog een meter te laten stijgen om daarmee de uitbundige woekering van het riet op een natuurlijke wijze in te dammen.



Een paar weken geleden vertelde we over de miskoop van de haan en kip die achteraf uit een legbatterij bleken te komen. Na twee weken hebben we de haan weggegeven aan de buurvrouw. De kip wilde we wat langer de kans geven. Ze heeft die dubbel en dwars benut. Stukje bij beetje begon ze ook grond te krabben en wormen te eten.

 

Hoewel ze het de eerste periode zeker niet makkelijk heeft gehad in de groep is ze inmiddels helemaal geaccepteerd door de anderen kippen en haan. Vandaag een groots moment; recht onder onze ogen legde ze haar aller, aller eerste ei.

 

Eergisteren “Klein Geluk” vandaag voor ons een moment dus van “Groot Geluk”.

Dat we van zo iets in vervoering zouden raken, wie had dat vroeger kunnen denken.

 



Laatste waarschuwing
Vanochtend werden we onverwachts geconfronteerd met een groot gat in onze kruidentuin.



Een konijn is opzoek geweest. Waarschijnlijk had hij de afgelopen weken te weinig worteltjes gegeten anders had hij waarschijnlijk niet voor het enige lege vak gekozen. Mogelijk was het een laatste waarschuwing, hoogste tijd dus voor een serieuze omheining van gaas.  




De kinderen hebben nu vakantie, Madeleine is met een week met een vriendin mee en de jongens hebben een vriend te logeren uit Parijs. Elke ochtend maken ze zich een uurtje super nuttig op The Green Lagoon. Voor de Parijzenaar gaat er een wereld open, hij kijkt zijn ogen uit en doet enthousiast mee.

 

S,middags jagen de mannen met de zeilschool op  catamarannen over de zee. Ze doen dit al een paar jaar dus zijn inmiddels redelijk bedreven zeemannen, met hun aanpak mentaliteit graag geziene gasten op de club.  




Klein Geluk
Op het Franse platteland is het gebruikelijk de takkenbossen welke vrijkomen tijdens het snoeien gewoon ter plaatse te verbranden. Wij doen daar niet aan mee. Eigenlijk willen wij al het snoeihout welke niet geschikt is voor de kachel verhakselen in een hakselaar achter de tractor en daarna gebruiken voor paden en borders.  Voor deze machine moeten we echter nog even sparen. Tot die tijd brengen we alles trouw met de aanhanger naar de “Dechetterie”. Wees eerlijk, "Dechetterie" klinkt toch veel mooier dan “milieustraat”

 

Op dat gebied lopen ze in Frankrijk niet meer achter, alles tot in de puntjes verzorgt en de splitsing van het afval gaat nu nog veel verder dan in Nederland, het duurt even maar als die Fransen er eenmaal voor gaan, gaan ze ook echt.

 

Gisteren ontwaarde ik er in een van de reuzen containers een juweeltje. Een misschien wel 100 jaar oud draagbakje. Gebutst en gedeukt maar perfect voor op The Green Lagoon. Toen de ambtenaar even de andere kant op keek ben ik in de houtafvalcontainer gesprongen en heb subiet mijn slag geslagen.




En daar staat hij nu op de tafel van de kruidentuin, ons klein geluk. We gebruiken hem om het dagelijkse rantsoen naar de kippen te brengen en sjouwen er de eitjes weer in mee  naar boven.




Nu de kippen toch naar de boomgaard zijn verhuist hebben we de eigengemaakte omheining om de oude ren ook maar gedemonteerd. Deze gaat vanaf morgen dienst doen als hekwerk tegen al te vraatlustige kippen, schapen, pony, konijnen, reeën, wildezwijnen, dassen, enz, enz.




Overigens waren de kippen vanmiddag weer rond de kruidentuin te vinden. Als de kat van huis is……………. Nina, onze vrij rondlopende pony, maakte van die gelegenheid  op zijn beurt weer gebruik om het kippenvoer uit het kippenhok te eten.

 

En jullie maar denken dat het leven in de vrije natuur zonder besognes is :-)




Alarm



Hebben de kippen sinds gisteren een twee hectare grote boomgaard barstens vol met allerhande kiplekkers ter hunner vrije beschikking.




Staan ze vandaag plotsklaps midden in de kruidentuin, helemaal aan de andere kant van het domein, aan de jonge aanplant te knagen.




Gelukkig waren we er op tijd bij en hebben we voorzorgsmaatregelen kinnen treffen. De rest van de dag bleven ze om het huis scharrelen,  grappig om te zien dat ze uit zich zelf ons gezelschap opzoeken.

 

Het liefs hingen we onze auto,s aan de kapstok maar als je met schoolgaande kinderen op het Franse platteland woont kan je niet zonder. Op zijn minst kunnen we ze zo onzichtbaar mogelijk maken. Daar zijn we vandaag mee begonnen.




Ze krijgen een plekje uit het zicht achter de werkplaats. Een probleemje, we moeten de grond wel uitvlakken, niet zo,n een beetje neen, zeker 20 kub grond moet afgegraven worden.




Onze grondfrees dus weer van stal gehaald. Frezen, grond wegschrapen met de frontlader, frezen, grond wegschrapen met de frontlader, frezen, grond wegschrapen met de frontlader, frezen, grond wegschrapen met de frontlader, frezen, grond wegschrapen met de frontlader,  frezen, grond wegschrapen met de frontlader,  frezen, grond wegschrapen met de frontlader,  frezen, grond wegschrapen met de frontlader, frezen, grond wegschrapen met de frontlader,  frezen, grond wegschrapen met de frontlader, frezen, grond wegschrapen met de frontlader, frezen, grond wegschrapen met de frontlader, frezen, grond wegschrapen met de frontlader,  frezen, grond wegschrapen met de frontlader,  frezen, grond wegschrapen met de frontlader,  frezen, grond wegschrapen met de frontlader, frezen, grond wegschrapen met de frontlader,  frezen, grond wegschrapen met de frontlader, frezen, grond wegschrapen met de frontlader, frezen, grond wegschrapen met de frontlader, frezen, grond wegschrapen met de frontlader,  frezen, grond wegschrapen met de frontlader,  frezen, grond wegschrapen met de frontlader,  frezen, grond wegschrapen met de frontlader, frezen, grond wegschrapen met de frontlader,  frezen, grond wegschrapen met de frontlader, frezen, grond wegschrapen met de frontlader, frezen, grond wegschrapen met de frontlader, frezen, grond wegschrapen met de frontlader,  frezen, grond wegschrapen met de frontlader,  frezen, grond wegschrapen met de frontlader,  frezen, grond wegschrapen met de frontlader, frezen, grond wegschrapen met de frontlader,  frezen, grond wegschrapen met de frontlader, frezen, grond wegschrapen met de frontlader, frezen, grond wegschrapen met de frontlader, frezen, grond wegschrapen met de frontlader,  frezen, grond wegschrapen met de frontlader,  frezen, grond wegschrapen met de frontlader,  frezen, grond wegschrapen met de frontlader, frezen, grond wegschrapen met de frontlader,  frezen, grond wegschrapen met de frontlader, en zo verder en zo verder.

 

De dijken van de bron zijn er blij mee.               




Kippenexodus
Vandaag was het zover, het moment van de jaarlijkse kippenexodus. S'winters wonen de kippen naast de paardenstal, vlakbij ons huis, maar elk het voorjaar verhuizen ze  naar de boomgaard.




Daar hebben ze nog veel meer ruimte dan ze normaal al hebben, maar bovenal helpen ze daar enthausiast mee bij het bestrijden van de natuurlijke vijanden van de fruitbomen. Elk kruipend insect welke de bomen belaagd word direct door ze opgepeuzeld.




Morgen een foto van hun nieuwe woonplek.

 

Vandaag heeft Matthieu jr. op zijn beurt een dijkinspectie uitgevoerd. De dijken rondom de 2e bron zijn een paar weken geleden door ons gerepareerd en met een meter opgehoogd. De enorme bronwatertoevoer zorgt er voor dat het water staat nu al weer 15 cm onder de rand van de dijk staat.




Komende dagen gaan we drie parkeerplaatsen maken naast de werkplaats, zo staat de auto en aanhanger voortaan uit het zicht. Om alles egaal te maken moeten we zeker 10m3 grond afvoeren, kunnen we mooi gebruiken om de dijken verder te verstevigen en verder op te hogen. We willen het water nog één meter laten stijgen en daarna het overtollige water via een overloopbuis afvoeren naar een drinkpoel voor de dieren.




Nog een groots moment vandaag, de teentjes Lenteknoflook die we van Eveline gekregen hebben steken allemaal hun kop al boven de grond. We horen ze bijna groeien.

Morgen een foto van de huidige kippen datsja.



Onze sublieme afvalverwerkers
Ecologisch zelfvoorzienend leven begint bij het minimaliseren van de huishoudelijke afvalstromen. Veel valt al te winnen aan het buiten de deur houden van plastic en overbodig verpakkingsmateriaal.

 

Als de kok des huizes daarna ook bewust omgaat met de hoeveelheid eten die er dagelijks klaargemaakt wordt, niet te veel en niet te weinig, blijkt al snel dat er bijna niets weg te gooien overblijft. Het oneetbare verdwijnt in de composthoop en de oudpapierstapel. De compost stimuleert daarna de groei van onze groenten en van de oudpapierstapel maken andere later weer nieuw papier.




Al het anderen gaan rechtstreeks naar de kippen.  Onvoorstelbaar wat die op een dag wegwerken.


Voor elke twee mensen een fijne scharrelende kip en de landelijke afvalberg zou minimaal 30%/40% verminderen. In België is er zelfs een dorp waar de inwoners om die reden gratis een kip cadeau kunnen krijgen van de gemeente.

 

Het mooie is dat de kip in ruil voor dat alles drie waardevolle geschenken teruggeeft:

1.   Gezellige vriendschap

2.   Kippenmest voor in de tuin (neen, mest van echte scharrelkippen stinkt niet!)

3.   Elke dag lekkere verse eitjes



Zo blijkt maar weer dat voor sommige grote maatschappelijke problemen heel eenvoudige eeuwenoude oplossingen bestaan, gewoon een kwestie van “het willen zien”.




De laatste timmerloodje
Na een week of vier van zagen, schroeven, passen en meten hebben we vandaag het onderhanden werk afgemaakt. Gelukkig, timmermanswerk vinden we heel leuk maar voor nu hebben we er echt even genoeg van.

 

Het resultaat mag er zijn.




Was het oorspronkelijk de bedoeling om tussen neus en lippen door een simpel frame voor een kruidentuin in elkaar te zetten, nu ligt er nu een complete groente en kruiden nursery. 

De basis vormt het Square Foot Gardening Systeem speciaal bedoeld voor het op handzame wijze kweken van keuken- en medicinale kruiden.

 

Daaromheen 6  kweekbakken voor het opkweken van eigen groentezaden, 2 witlofkisten en 2 kisten om materiaal in op te bergen, deze zijn tevens als rustbank of tafel te gebruiken. Nu het timmerwerk voorlopig klaar is kunnen we er eindelijk gaan planten en zaaien, daarvoor is de tuin hij tenslotte bedoeld. 

 

Voorts hebben we vandaag, naast de gisteren gemaakte schoenenkist, een heuse laarzenkist in elkaar gezet. Alle laarzen voortaan uit het zicht en toch onder handbereik. Bovendien blijven ze zo mooi in model en zijn voor gebruik altijd droog.




Het beloofde verhaal van ons sublieme afval verwerkingssysteem krijgt u morgen.

 

Hoogste tijd nu om onderuit te zakken. 




Helmy,s maat is vol!!!
Het seizoen van buitenwerken is nu echt begonnen. De bomen en struiken beginnen uit te lopen en vanaf nu moet het gras weer wekelijks worden gemaaid. Moe en voldaan keren wij meerder malen per dag huiswaarts voor koffie, thee of een heerlijke maaltijd van het land.




Voor het gemak schoppen wij onze schoenen dan uit bij de voordeur, waarom moeilijk doen als het ook makkelijk kan. Vandaag was wat dat betreft voor Helmy de maat helemaal vol.  

 

Voortaan de werkschoenen uitsluitend nog in de werkplaats was haar devies. 30 meter bij de voordeur vandaan notabene. Oei, deze maatregel ging de mannen van The Green Lagoon wel erg ver. Nu is het zo dat in tijden van nood onze creativiteit op zijn scherpst is.

 

Onmiddellijk hebben wij een mooie kist in elkaar gesleuteld welke precies aan de buitenkant naast de voordeur past. Alle schoenen gaan er in en tijdens het uittrekken van de schoenen kunnen we er nog op zitten ook, onder het rieten afdak nog wel.




Morgen maken we er nog zo een voor aan de andere kant van de voordeur. Van de zomer zetten we ze in de zelfgekookte lijnolie zodat ze mooi kleuren bij het huis.

 

Iedereen blij en gelijk een mooi verjaardagscadeau voor Helmy. Zij leve hoog, zij leve hoog.

 

De komende twee weken is de maan wassende, gedurende deze periode planten en zaaien we niet. Alle tijd om verder aan de hardware van The Green Lagoon te werken.

 

Morgen vertellen we u over onze perfecte afvalverwerking. Elke gemeente in Nederland kan daar een hele dikke punt aan zuigen.



De Rijdende Rechter
In een straal van 2 kilometer wonen hier talloze hanen.

 

De haan van Annick 500 meter verder op, de haan van Patrice op 1000 meter afstand, die van Michel 1200 verder, en dan nog die van Renee, Margot, Charles, Yvonne, Filip, enz, enz.  Aan kippen en hanen dus geen gebrek hier.




Die van ons voelt zich inmiddels zo thuis dat hij sinds een paar dagen in hevige kraaicompetitie is met alle hanen in de omgeving. Nu is iedereen hier al sinds mensen heugenis gewend aan deze geluiden van moeder natuur.  

 

Iedereen geniet er van en niemand die zich er ook maar een seconde aan stoort. De Rijdende Rechter zou hier wat dit soort klachten betreft geen droog brood verdienen. Sorry Meester Frank Visser. 

 

Sommige dingen zijn overigens zo verslavend dat, als je er eenmaal mee begonnen bent, je er niet meer mee kan stoppen. Bij ons geldt dat op dit moment voor het verder perfectioneren van de kruidentuin. We hebben er de afgelopen dagen een heuse kwekerij van gemaakt met alles er op en er aan.



Over de kweekbakken hebben we het de afgelopen dagen al gehad, de deksels zijn inmiddels ook klaar, netjes voorzien van uitgefreesde randen zodat we het lexaan er zo in kunnen schuiven. Vanwege de het veiligheidsaspect hebben we besloten geen glas te gebruiken.




Omdat we ook eigen witlof willen kweken hebben we vandaag gelijk maar twee witlofkisten gemaakt, morgen monteren we er nog leuningen op dat zodat ze tevens dienst kunnen doen als zitbank.




De slaplantjes hebben behoorlijk geleden van de koude doordat het tunneltje welke ze moest beschermen weggewaaid is. Om dit in de toekomst te voorkomen hebben we met een paar simpele kunstgrepen een afneembare tent constructie gemaakt. Stuk plastic er over er het is een volwaardige kas. Prima tot het moment dat we de echte kas gebouwd hebben. 




Daarnaast hebben we vandaag de lenteknoflook afgedekt tbv de warmteisolatie en over de rabarber een omgekeerde vuilnisbak geplaatst. Deze laatste zorgt er voor dat de rabarberplant op zoek gaat naar licht en daarvoor meer stelen en bladeren gaat vormen.

 

Weer een paar stappen verder. Nog een paar weken en we starten met de aanleg van onze eigen watervoorziening.      




Vrolijk Pasen
Allereerst natuurlijk een vrolijk Pasen gewenst vanaf The Green Lagoon.

 

Madeleine heeft vandaag onze eigen scharreleieren geschilderd en Helmy heeft een van haar fantastische taarten gebakken.




Ditmaal in een speciale Paasuitvoering, helemaal top.




Dirk is de verdiende winnaar van het raadsel van gisteren, hulde. We zijn inderdaad kweekbakken aan het maken.

 

Dit idee kwam eigenlijk voort uit twee zaken die node een oplossing behoefde;

1.   Veel van onze groenten moeten rond deze periode gezaaid en uitgeplant worden maar behoeven op dit moment nog bescherming tegen koude en wind. Het zelf bouwen van een kas staat op het programma maar dat duurt nog een week of wat.  

     

    Als alternatief hadden we een paar plastik tunneltjes opgezet. Echter tijdens de eerste winderige nacht besloten deze gedrochten de buurt te gaan verkennen. Er moest dus iets anders bedacht worden. 

 

2.   Door het waterpasfrezen van de ondergrond van de kruidentuin was er aan een kant van het grondstuk een hoogteverschil van ruim 30 cm. ontstaan. Hoe deze op een mooie manier weg te werken?




Tijdens de volgende nacht diende de oplossing zich als vanzelf aan, over de hele lengte van de kruidentuin kweekbakken. Op deze manier wordt het hoogteverschil in een keer op een hele fraaie manier gecamoufleerd en we hebben op het zelfde moment een overvloed aan beschermende kweekruimte.

 

De volgend ochtend in twee minuten een schets gemaakt en begonnen aan de klus. Zes stuks, perfect symmetrisch met de “square foot” kruidentuin bakken.



Alles gemaakt van gebruikt hout en oude schroeven, alleen de scharnieren en glas of lexaan zullen moeten worden ingekocht.

 

Morgen avond hopen we u het eindresultaat te kunnen laten gezien.     




Poppetje gezien? Kastje dicht.
De dag begon weer goed vandaag.




Lara de Duitse uitwisselingsstudent die een weekje bij ons gelogeerd heeft, trakteerde ons op allerhande cadeautjes uit Heilbron. Een hele liter rode Heilbronse wijn was mijn deel. Twee maal raden wat er nu in het glas zit welke voor mij staat. Nadat ze met de bus vertrokken was hebben wij het weer aangekeken om te bepalen wat we vandaag zouden gaan doen, zo werkt dat hier.

 

Maurits doet niets liever dan op zijn vrije dag timmeren en zagen.

 




Nu wilde het geval dat wij een hoekje hebben waar allerhande zaken staan opgeslagen welke we heel soms gebruiken en daardoor niet weg kunnen gooien. De plek is zichtbaar van de ingang van The Green Lagoon en altijd rommelig. 

 




Daar wist Maurits wel wat op. Hij heeft een mooie deur gemaakt, zelfs een hoek in het verstek om hem mooi onder het rietendak te kunnen laten draaien. Poppetje gezien, kastje dicht.




Ongeveer net zo als stof wegvegen onder het tapijt.

 

Toen we toch aan het zagen waren zijn we gelijk maar doorgegaan.




Wat we hier in het zesvoud aan het maken zijn laten we u morgen zien.

Degene die het via "opmerkingen maken" goed raad belonen wij met een mand verse aardbeien.




Maagdelijkheid
Na maanden en maanden van dromen,  plannen, lezen, praten, grondverzetten, frezen, timmeren, schroeven, selecteren, enz., enz., enz, was het vandaag eindelijk zover;

De groentetuin heeft vandaag haar maagdelijkheid verloren.




Helmy en ik hebben vanochtend de aardappelen en uien in haar schoot gepoot.

 

We zijn voor dit alles vooral heel veel dank verschuldigd aan Dirk van de Website van de Week,  onderaan onze homepage. Dirk heeft ons meer dan een jaar lang van zoveel mogelijk informatie voorzien en steeds weer gemotiveerd en aangespoord.

 

 




Halverwege het werk begon het te regenen en tegen het eind van de drie 12 meter lange dubbele bedden waren we doornat. Toen we zeer voldaan huiswaarts togen passeerde we de brievenbus waar we twee verassingen in aantroffen;

 

De Kosmosagenda, welke onze leidraad is voor al onze buitenactiviteiten, reeds twee dagen na bestelling bij ons afgeleverd. Ongelofelijk snel.


Daaronder lag een heel dik en zwaar pak met boeken van onze vrienden Jan en Liesbeth. Liesbeth weet alles van moestuineieren, kruiden, kippen, ganzen, ezels….. ja waarvan eigenlijk niet. Jan boft maar, Goudvink . Een tof stel.

 

Onze dag kan dus niet meer stuk. Als het vanmiddag blijft regenen gaan we lekker lezen in de nieuwe aanwinsten bij het knapperende houtvuur. Wordt het toch nog droog gaan we door met zaaien en poten van de wortelen en boonjes. 

Schaapscheren

Eens per jaar als de dagen lengen en de temperatuur oploopt moet het gebeuren.


Klik hier voor de overzichtspagina van het dagboek.